طیف وسیعی از سیستم های ایمپلنت که برای انواع مختلف استخوان و شرایط کلینیکی طراحی شده‌اند:

1) اتصال مخروطی (Conical Connection)

– P1D: مناسب استخوانهای سخت (D2 ،D1) با رزوه‌های متراکم و اتصال دوبل.
– P7D: رزوه‌های تهاجمی، مناسب استخوان نرم (D4 ،D3) پایداری اولیه (Primary Stability) بالا، طراحی پلتفرم سوئیچینگ و اتصال مخروطی.
– P5D: ایمپلنت با رزوه کم تهاجمی، طراحی ترکیبی مناسب برای انواع تراکم استخوان (D1-D4) پایداری اولیه بالا و سازگاری با استخوان سخت، با طراحی شیفت پلتفرم و اتصال مخروطی.
– P5G: در سطح بافت نرم (Tissue Level) مشابه P5D اما با گردن پولیش شده و مناسب برای بهبود تطابق با بافت نرم. ایمپلنت با رزوه کم تهاجمی، مفید برای همه انواع استخوان ( )D1-D4با طراحی ترکیبی با هدف تبدیل آن به یک عملکرد همه جانبه، ارائه پایداری پرایمر بالا و سازگاری با استخوان سخت، با طراحی شیفت پلتفرم و اتصال مخروطی.

2) اتصال شش ضلعی داخلی (Internal Hexagon/ پلتفرم 3.75)

– P1: طراحی رزوه ساده، مناسب استخوان سخت (D1,D2)
– P7: رزوه عمیق‌تر و تهاجمی‌تر، مناسب استخوان نرم (D3-D4) پایداری اولیه (Primary Stability) عالی. قابلیت بارگذاری فوری. (پلتفرم پروتزی هر دو یکی است).

3) پلتفرم مخروطی باریک (Narrow Conical Platform)

– ایمپلنت P7N: مناسب فک‌های باریک یا نواحی تحلیل‌ رفته (آتروفی استخوان). قطر هگز داخلی: 2.1 میلیمتر و قطر ایمپلنت: 3.0 و 3.2میلیمتر. اتصال مخروطی دوبل.

4) ایمپلنت یک تکه (One-Piece Implant)

– ایمپلنت P7S: قابل ترمیم با روشهای Screw-retained، Cemented، Snap. رزوه‌های کم تهاجمی، مفید برای همه انواع استخوان (D1-D4) طراحی ترکیبی با هدف تبدیل آن به یک عملکرد همه جانبه، پایداری اولیه بالا و سازگاری با استخوان سخت
– ایمپلنت P9S: ایمپلنت یک تکه با 4 روش ترمیمی اسنپ، سمان، اسکرو و با رزوه فشاری (Compressively threaded)، مناسب برای انواع استخوان. امکان خم کردن گردن ایمپلنت تا 20 درجه.

خیر. ایمپلنت 3.2 میلی‌متر نامیده میشود ولی در واقع 3.5 میلی‌متر است.

چرا اختلاف در قطر وجود دارد؟

این تفاوت به دلیل فرضیات تاریخی وجود دارد. در حالی که به طور سنتی 3.2 میلی‌متر نامیده می‌شود، همه در صنعت می‌دانند که در واقع 3.5 میلی‌متر است.

بله. هر دو ایمپلنت از یک اتصال استفاده می کنند، به این معنی که تمام قسمت‌های پروتز برای هر دو P1 و P7 مناسب هستند

در نوع اتصال. P1 و P7 اتصال شش ضلعی داخلی (Internal Hex) دارند و P1D و P7D اتصال دوبل (Conical-Hex).

ﻧﯿﺎزی ﺑﻪ ﻧﮕﺮاﻧﯽ در ﻣﻮرد ﻗﻄﺮﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﯾﺎ اﺑﺎتمنتﻫﺎ وﺟﻮد ﻧﺪارد. تمام ﭘﺮوﺗﺰﻫﺎی ﻣﻮﺟﻮد در ﺑﺨﺶ ﻗﺮﻣﺰ ﮐﺎﺗﺎﻟﻮگ (ﺑﺮای ﭘﻠﺘﻔﺮم ﺷﺶ ﮔﻮش داﺧﻠﯽ (Internal Hex) / 3.75 میلی‌متر/ اﺗﺼﺎل زﯾﻤﺮ)  ﺑﺎ ﻫﺮ دو اﯾﻤﭙﻠﻨﺖ P1 و P7 ﺳﺎزﮔﺎر ﻫﺴﺘﻨﺪ.

در ﻫﺰﯾﻨﻪ و ﻓﻀﺎی ذﺧﯿﺮه‌ﺳﺎزی ﺻﺮﻓﻪ‌ﺟﻮﯾﯽ ﻣﯽ‌ﺷﻮد. زﯾﺮا ﻧﯿﺎزی ﺑﻪ ذﺧﯿﺮه ﭘﺮوﺗﺰﻫﺎی ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮای ﻫﺮ ﻧﻮع اﯾﻤﭙﻠﻨﺖ ﻧﯿﺴﺖ.

افزایش پایداری، کاهش میکروموشن، اتصال دقیق‌تر و فواصل کمتر برای جلوگیری از نفوذ باکتری، پخش بهتر نیرو روی استخوان و کاهش استرس در ناحیه کرست استخوان و جلوگیری از لق‌شدگی پیچ‌ها همچنین افزایش پایداری اباتمنت در برابر نیروهای پیچشی.

ﺳﯿﺴﺘﻢ اﺗﺼﺎل ﻣﻀﺎﻋﻒ یا دوگانه، ﭘﺎﯾﺪاری اﯾﻤﭙﻠﻨﺖ را اﻓﺰاﯾﺶ داده و رﯾﺰﻧﺸﺖ ﺑﺎﮐﺘﺮﯾﺎﯾﯽ را ﺑﺎ ﺗﺮﮐﯿﺐ زﯾﺮ ﺑﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﯽ‌رﺳﺎﻧﺪ:

• ﺷﺶ ﺿﻠﻌﯽ داﺧﻠﯽ ﺑﺮای ﺳﺎزﮔﺎری ﺑﺎ ﭘﺮوﺗﺰﻫﺎی اﺳﺘﺎﻧﺪارد.
• ﯾﮏ اﺗﺼﺎل ﻣﺨﺮوﻃﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ اﯾﺠﺎد ﻣﻬﺮ و ﻣﻮم ﻣﺤﮑﻢ، ﺑﻬﺒﻮد ﭘﺎﯾﺪاری اﯾﻤﭙﻠﻨﺖ و ﮐﺎﻫﺶ اﺳﺘﺮس در ﻧﺎﺣﯿﻪ ﻗﺸﺮ روی اﺳﺘﺨﻮان اﻃﺮاف